Endothelial hemostatic markers in type 2 diabetes and without diabetes in patients with advanced peripheral arterial disease. Śródbłonkowe czynniki hemostazy w cukrzycy typu 2 i bez cukrzycy u pacjentów z zaawansowaną miażdżycą tętnic kończyn dolnych]

CYTOWANIE:

D. Kotschy, M. Kotschy, P. Socha, J. Kwapisz, N. Żuk, J. Dubis, M. Karczewski, W. Witkiewicz, Endothelial hemostatic markers in type 2 diabetes and without diabetes in patients with advanced peripheral arterial disease. Śródbłonkowe czynniki hemostazy w cukrzycy typu 2 i bez cukrzycy u pacjentów z zaawansowaną miażdżycą tętnic kończyn dolnych], Diabetologia Kliniczna 3 (6), (2014) 238-245.

Kotschy D., Kotschy M., Socha P., Kwapisz J., Żuk N., Dubis J., Karczewski M., Witkiewicz W.,
Open Access

STRESZCZENIE

Wstęp. Cukrzyca typu 2 (DM2) jest ważnym czynnikiem ryzyka w miażdżycy tętnic kończyn dolnych (PAD). Zaburzenia metaboliczne w DM2, jak insulinooporność i hiperglikemia, powodują zwiększoną syntezę reaktywnych tlenowych rodników, które, wywołując proces zapalny i dysfunkcję śródbłonka, prowadzą do aterotromobozy. Uszkodzona ściana naczyniowa uwalnia do krwi śródbłonkowe markery hemostazy. Celem badań było oznaczenie śródbłonkowych markerów hemostazy: czynnika tkankowego (TF), jego inhibitora (TFPI), trombomoduliny (TM), czynnika von Willebranda (vWF), tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA) i inhibitora aktywatorów plazminogenu typu 1 (PAI-1) we krwi chorych z DM2 i bez DM2 u pacjentów z zaawansowaną PAD.

Materiał i metody. Śródbłonkowe markery hemostazy oznaczono w osoczu krwi 91 pacjentów z zaawansowaną PAD i DM2, w tym 37 kobiet i 54 mężczyzn w wieku 65,2 ± 9,0 lat. Grupę kontrolną stanowiło 59 pacjentów z zaawansowaną PAD, ale bez DM2. Obie grupy były w podobnym przedziale wieku i płci, z podobnymi czynnikami ryzyka i w większości współistniejącymi chorobami. Jedynie u pacjentów z DM2 częściej występowała dyslipidemia (p < 0,022). Krew pobierano rano na czczo do 3,2% cytrynianu sodu w proporcji 9:1. Śródbłonkowe markery hemostazy oznaczono metodami immunoenzymatycznymi ELISA przy zastosowaniu komercyjnych zestawów firmy American Diagnostica.

Wyniki. Stężenia śródbłonkowych markerów: TF, TFPI, TM, vWF, t-PA i PAI-1 w osoczu pacjentów z PAD i DM2 były podobne jak u pacjentów z PAD, ale bez DM2. Natomiast pacjenci z PAD i DM2 oraz z PAD bez DM2 mieli stężenia TF i vWF istotnie statystycznie wyższe (odpowiednio p < 0,05 i p < 0,0001), a TM niższe (p < 0,001) w porównaniu z grupą referencyjną osób zdrowych. Za różnice były odpowiedzialne: starszy wiek, PAD i proces rewaskularyzacji. Stężenia TFPI, t-PA i PAI-1 były natomiast prawie jednakowe w trzech grupach: z DM2, bez DM2 i w grupie referencyjnej.

Wniosek. Współistniejąca DM2 z PAD nie zwiększała uwalniania śródbłonkowych markerów hemostazy, co może potwierdzać pogląd o wspólnej etiologii DM2 i PAD polegającej na tak zwanej dysfunkcji śródbłonka naczyń. (Diabet. Klin. 2014; 3, 6: 238–245)

Kontakt

 

 

 

Wydział Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji
Instytut Inżynierii Środowiska
Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Adres:
pl. Grunwaldzki 24,
50-363 Wrocław

Założenia projektu

Celem ogólnym projektu jest opracowanie nowatorskiego wieloczynnikowego modelu matematycznego umożliwiającego monitorowania zanieczyszczenia kąpieli stosowanej w procesie elektropolerowania austenitycznych stali nierdzewnych. Model ten umożliwi optymalizację oraz redukcję kosztów procesu oraz będzie miał wpływ na ograniczenie zanieczyszczenia środowiska podczas elektrolitycznego polerowania austenitycznych stali nierdzewnych.

Efektem końcowym projektu będzie opracowanie innowacyjnego modelu monitorowania postępującego zanieczyszczenia kąpieli do elektropolerowania.

Zespół

Zespół zajmuje się badaniami z zakresu elektrochemii, oczyszczania ścieków, monitoringu i optymalizacji procesów w warunkach laboratoryjnych i przemysłowych.

Zróżnicowane doświadczenie poszczególnych członków zespołu IonsMonit jest jego siłą.


Projekt: „Pionierski model monitorowania zanieczyszczeń kąpieli procesowych do elektropolerowania (IonsMonit)” finansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach programu Lider.